Uzależnienia - jak rozmawiać i leczyć

żyj
uzależnienia

Coraz więcej młodych ludzi sięga po używki wszelkiego rodzaju. Z jakiego powodu to robią? Istnieje ich sporo, a do najczęstszych zaliczyć można: chęć dobrej zabawy, kłopoty w szkole i w pracy, poczucie samotności czy też nieśmiałość. Jak doprowadzamy i jak sobie radzić z nałogiem? Uzależnienie pojawia się w naszym życiu stopniowo.

 

Ciekawość - pierwszy stopień do nałogu

Zaczyna się od ciekawości, chęci spróbowania czegoś nowego, dodatkowo u niektórych osób powodem jest chęć dopasowania się do znajomych i zdobycie ich akceptacji. Wszystko to połączone jest z odczuwaniem złudnej przyjemności. Początkowy stan, w którym poznajemy nowe substancje jest przyjemny, a my jako osoby decydujące o ich spożywaniu, czujemy, że mamy kontrolę nad tą czynnością. Może jednak dojść do momentu, w którym przestajemy mieć niepodważalny wpływ na decyzje dotyczące sięgania po używki. Wielokrotne powtarzanie tej czynności i brak woli przerwania doprowadza w końcu do nawyku, który charakteryzuje się powtarzalnym procesem zażywania uzależniających substancji. Prowadzi to do pogorszenia się poziomu funkcjonowania danej osoby w społeczeństwie. Uzależnienie objawia się brakiem umiejętności samodzielnego przerwania, zwiększaniem ilości zażywanych substancji, konfliktami z najbliższym otoczeniem, trudnościami w utrzymywaniu relacji, osłabionym funkcjonowaniem poznawczo-emocjonalnym oraz ogólnym zaniedbaniem.

 

 

Jak pomóc uzależnionej osobie i jak z nią rozmawiać?

Uzależnienie pojawia się w różnym czasie - u niektórych nawyk wykształca się bardzo szybko, a oznaki uzależnienia pojawiają się wcześnie. Często są to osoby o wrodzonej podatności na angażowanie się w sytuacje przynoszące im natychmiastową gratyfikację i zorientowane na teraźniejszość. U innych osób widoczne stadium uzależnienia kształtuje się zazwyczaj po dłuższym czasie. Wcześniej przybiera ono niewyraźny charakter – osoba obraca się w środowisku, w którym panuje ogólne przyzwolenie na używkę, jej zachowanie jest usprawiedliwiane przez „stresujący tryb życia i potrzebę odreagowania” lub jest bardzo odporna na działanie substancji uzależniającej. Niezależnie od tego, w jakim tempie dochodzi do przyzwyczajenia się do używki, istotne jest, że osoba uzależniona nie radzi sobie z codziennymi zadaniami życiowymi, z którymi wcześniej nie miała problemu, doprowadza do zaniedbania kontaktów z najbliższymi osobami oraz wykazuje zaburzenia w funkcjonowaniu poznawczym i emocjonalnym. To moment, w którym osoby z najbliższego otoczenia powinny zareagować i wspierać. Jak to zrobić?

Na samym początku powinno się przeprowadzić szczerą rozmowę z uzależnionym, w której należy szczegółowo przedstawić problem oraz uświadomić mu, że swoim postępowaniem krzywdzi siebie i najbliższych. Nie etykietuj i nie stygmatyzuj osoby podatnej na używki – nie nazywaj jej uzależnionym, narkomanem czy alkoholikiem. Pamiętaj o tym, że słowa są równie ważne jak czyny i gesty, które wykonujesz w kierunku bliskiej ci osoby. Nie rań jej nazewnictwem, które poprzez społeczne postrzeganie zawiera konotacje negatywne i nie pozostawia wiele nadziei na to, że osoba uzależniona może wydostać się z sideł używek. Osoba uzależniona nie przyzna się przed tobą do błędu, jeśli nie zdobędzie twojego zaufania i nie zauważy, że nie starasz się jej oceniać. Osoby uzależnione czują się wystarczająco winne i słabe same ze sobą – dokładanie im kolejnych negatywnych informacji o sobie powoduje, że niegdyś bliski nam człowiek jeszcze bardziej się od nas oddala. Kiedy już zrobisz pierwszy krok aby pomóc uzależnionemu, nie pozostawiaj go samego – nie odwracaj się od niego. Wcześniej czy później uzależniony otworzy się przed tobą, a ty będziesz mógł wskazać odpowiednie metody leczenia. Oczywiście nie zmuszaj do wybrania konkretnego leczenia, lecz towarzysz w wyborze i sugeruj najlepsze według ciebie rozwiązania. Podejmowanie terapii spowodowane presją otoczenia nie przynosi rezultatów – to osoba zainteresowana musi wyrazić gotowość i pragnienie wyleczenia. Istotne jest także, aby zaprzestać chronić taką osobę przed konsekwencjami jej zachowania. Oznacza to, że jeśli zachowanie uzależnionego powoduje negatywne konsekwencje, np. w postaci utraty pracy – nie próbuj pomagać i usprawiedliwiać uzależnionego. Powinien on zobaczyć, że wsparcie społeczne uzyskuje tylko wtedy gdy jest trzeźwy i świadomy swoich poczynań.

Leczenie nie jest proste i krótkie - wręcz odwrotnie - jest trudne i długotrwałe, a w jego trakcie wielokrotnie pojawiają się chwile zwątpienia u osób objętych leczeniem. Istotne jest w tych chwilach wsparcie i dopingowanie w osiągnięciu celu. Uświadamia to osobie odbywającej terapie, że innym osobom na niej zależy oraz niweluje lęk przed samotnością i brakiem akceptacji. To zdecydowanie bardziej motywuje do szybszego i pozytywnego zakończenia leczenia. Po zakończeniu terapii ważne jest aby wybaczyć osobie uzależnionej wszystkie błędy jakie popełniła pod wpływem używek i wesprzeć ją w powrocie do ponownego funkcjonowania w społeczeństwie.

 

Metody leczenia

Początkowo należy wybrać się do specjalisty, który po zapoznaniu się z indywidualnym przypadkiem uzależnionej osoby, wybierze odpowiednią formę leczenia. Bowiem z uzależnieniem można poradzić sobie za pomocą wielu metod. Dzielimy je na leczenie farmakologiczne, do którego zaliczmy m.in. detoksykację, farmakoterapię podtrzymującą oraz stosowanie leków łagodzących objawy i głód narkotykowy. Drugim sposobem leczenia są metody niefarmakologiczne, które odbywają się za pośrednictwem spotkań ze specjalistami. Ponadto istnieją również terapie walki z uzależnieniem takie jak: terapia substytucyjna, która polega na zastąpieniu narkotyków doustnymi lekami wskazanymi przez lekarza. Terapia behawioralna - psychoterapia zdecydowanie najszybciej przynosi zamierzony efekt. To metoda treningu, która polega na wielokrotnym powtarzaniu danego schematu, aż do utrwalenia się nowego, zdrowego nawyku w zachowaniu pacjenta. Ostatnia to terapia z ukierunkowaniem na abstynencję preferowana u osób uzależnionych np. od marihuany. Jej twórcy uznali, że do sięgnięcia po używki skłoniły jednostkę problemy w nawiązaniu kontaktów z otoczeniem rówieśniczym. W związku z tym celem leczenia jest nauka pozytywnej i otwartej relacji. Ważne aby przed przystąpieniem do różnego rodzaju terapii osoba miała motywację do zerwania z nałogiem.

Na samym początku terapii, w jej trakcie i po jej zakończeniu niezastąpionym sposobem podtrzymującym efekt leczenia u osoby uzależnionej jest rozmowa z przyjacielem. Po narkotyki i alkohol sięgamy, ponieważ nie radzimy sobie z otaczającymi nas problemami. Posiadając sieć wsparcia społecznego w postaci rodziny i przyjaciół jesteśmy w stanie przetrwać emocjonalną huśtawkę, jaką funduje nam życie codzienne. Bezpiecznym sposobem jest także zorganizowanie czasu wolnego, ponieważ każdą wolną chwilę można wykorzystać na rozwijanie swoich pasji, uczestnictwo w spotkaniach towarzyskich czy naukowych. Wówczas nie doprowadzimy to rozwinięcia się uzależnień. Ciekawostką, wynikającą z badań psychologów z Uniwersytetu Plymouth w Wielkiej Brytanii oraz Uniwersytetu Queensland w Australii jest, że gra w prostą grę Tetris powoduje zmniejszenie ochoty na używki nawet o 20%. Badacze twierdzą, że wystarczą tylko 3 minuty aby zlikwidować chęć sięgnięcia po szkodliwe substancje. To bardzo prosty sposób, ponieważ kiedy gramy w interesującą nas grę bardziej skupiamy się na niej i jednocześnie przestajemy myśleć o uzależnieniu.

Jak widać istnieje wiele możliwości walki z nałogiem. Jednak podstawowym czynnikiem, który uchroni nas od wkroczenia na ścieżkę uzależnienia jest asertywność, czyli umiejętność odmawiania i opierania się presji innych.

 


Statystyki:
Data dodania: 2017-08-10 09:07:48
Autor:

Michał Juskowiak

social_media1
Student Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa, na kierunku Zarządzanie Państwem. Menager drużyny sportowej i założyciel fundacji Brave Beavers. "Sukces w dziedzinie zarządzania, z pewnością...

MEDIA SPOŁECZNOŚCIOWE
Realizacja b2net.pl
Copyright 100 club 2015. All rights reserved.