Depresja poporodowa czy baby blues – objawy, przyczyny i jak sobie z nią radzić?

kochaj
ciąża

Często depresja poporodowa mylona jest z obniżeniem nastroju po urodzeniu dziecka, który nazywamy baby blues. Oba stany, mimo że wydają się podobne, znacznie się od siebie różnią, m.in. długością trwania i intensywnością. Dla depresji, oprócz nieuzasadnionego niepokoju o dziecko, przemożnego smutku czy wszechogarniającej bezsilności charakterystyczna jest również utrata kontaktu ze swoją pociechą. W baby blues wszystkie negatywne stany emocjonalne trwają krócej oraz są zazwyczaj mniej widoczne i mniej niepokojące. Dla zaznaczenia różnic warto wspomnieć, że według badań depresja poporodowa występuje u około 10 do 15% kobiet (Kumar i Robson 1984, Watson i wsp. 1984, Cox i wsp. 1987), baby blues od 50 do 70% matek (Pitt,1973).

 

Objawy depresji poporodowej 

Jak rozróżnić te dwa stany, które na pierwszy rzut oka wydają się podobne? Depresji towarzyszą gwałtowne zmiany nastroju związane z nadmiernym wydzielaniem hormonów po okresie ciąży. Co istotne, kobieta przeżywa dojmujące uczucie utraty – nie umie jednak precyzyjnie określić, co utraciła. Ponadto do najczęstszych objawów depresji poporodowej zalicza się: brak radości w kontakcie ze swoim dzieckiem oraz innymi bliskimi osobami, nieuzasadniona obawa i lęk o dziecko, odczucie bezradności i bezsilności w wielu sferach życia, dominacja negatywnych stanów emocjonalnych (zwłaszcza smutku i lęku), obniżony nastrój przez większość czasu oraz zaburzenia snu. Co ważne, wszystkie te objawy mogą pojawić się dopiero kilka miesięcy po porodzie, a nawet rok po narodzinach dziecka. Z kolei dla baby blues charakterystyczne są podobne objawy, ale o zdecydowanie łagodniejszym przebiegu. U kobiety dominują negatywne emocje oraz nierzadko czuje ona niechęć w bliskim kontakcie z dzieckiem, a także rezygnuje z dbałości o dom i rodzinę. Baby blues mija po 5-6 tygodniach od porodu. Zaniepokojonym należy być, kiedy stan rozbicia i smutku utrzymuje się dłużej niż 3 miesiące, wówczas warto skontaktować się ze specjalistą, ponieważ stan ten może być oznaką depresji.

 

 

Przyczyny depresji poporodowej

Psycholog Sandra Zakrzewska podkreśla, że jednym z częstych powodów depresji poporodowej jest ocena braku atrakcyjności, która towarzyszy matkom po porodzie. Kobiety, które budują poczucie własnej wartości głównie wokół sfery cielesnej, mogą nie przyjmować zmian, jakie niesie ze sobą ciąża. Wiąże się ona bowiem z utratą kontroli nad swoim ciałem, jest sprawdzianem akceptacji własnej fizjologii i oznacza konieczność akceptacji fizjologii dziecka poprzez ogólną pielęgnację i troskę o niemowlę. Zmienianie pieluch czy karmienie piersią to tylko przykłady obowiązków, które wiążą się z załamaniem pewnej estetyki.

Psychoterapeutka dodaje także, że z akceptacją zmian, jakie przynosi macierzyństwo, często nie radzą sobie kobiety, które opierają poczucie własnej wartości o spełnienie w sferze zawodowej. Kobiety nieustannie rozwijające karierę i identyfikujące się poprzez pracę zazwyczaj nie potrafią określić dobrego dla nich momentu na macierzyństwo. Mają one trudność z podziałem czasu na pracę i odpoczynek, stawiając wobec siebie wygórowane oczekiwania i nie widząc w swoim życiu miejsca na wychowywanie potomka. Opieka nad dzieckiem oznacza dla nich pewnego rodzaju ograniczenie, co wydaje się być potwierdzane przez społeczne postrzeganie roli matki. W końcu to kobieta poświęca dziecku więcej swojego czasu i troski, uznawana jest za postać kluczową w jego rozwoju, mężczyzna natomiast wspiera i towarzyszy kobiecie w jej działaniach, zwłaszcza materialnie. Kultura nadal przypisuje matce takie atrybuty jak: łagodność, cierpliwość, poświęcenie i entuzjazm wobec dziecka. Przełomem wydają się żwawo poruszane obecnie rozmowy na temat urlopów dla ojców, których rola w rodzinie zaczyna być postrzegana znacznie szerzej oraz załamania się etosu „idealnej matki”, który okazuje się nierealny w codziennym, wymagającym życiu rodzinnym, nieustannie przeplatającym się z życiem zawodowym. Pojawia się u kobiet frustracja, związana ze zmianą dotychczasowego sposobu funkcjonowania oraz nową rolą życiową.

Ogromną pułapką dla młodych mam jest także uleganie presji posiadania dziecka. Ginekolodzy apelują, że zegar biologiczny dla kobiet odkładających ciążę bije coraz szybciej, a rodzina często uczestniczy w wywieraniu presji dotyczącej posiadania dziecka. Depresja poporodowa może być więc konsekwencją pochopnej decyzji oraz oznaką żalu i pretensji, jakie kobieta żywi do samej siebie i osób w swoim otoczeniu, zdając sobie sprawę, że weszła w rolę matki z motywacji zewnętrznej, a nie rzeczywistych potrzeb i pragnień.

Kolejną przyczyną depresji poporodowej jest brak wsparcia (zwłaszcza emocjonalnego) bliskich osób w trakcie ciąży oraz po porodzie. Odejście partnera lub jego utrata, a także konflikty z rodziną, w połączeniu z niekorzystną sytuacją materialną, mogą łatwo doprowadzić do kryzysu lub załamania.

 

Jak zmniejszyć ryzyko depresji poporodowej?

Psycholog Sandra Zakrzewska dodaje także, co zrobić, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia depresji poporodowej:

1. Nie ulegaj presji otoczenia w decyzji posiadania dziecka.

2. Bądź szczera sama ze sobą i rozmawiaj z partnerem – jeszcze przed zajściem w ciążę przeanalizuj swoje przekonania na temat macierzyństwa i podziel się nimi z partnerem, jednocześnie sprawdzając jego stanowisko w tej sprawie. Ustalcie odpowiedni czas dla odstawienia antykoncepcji i myślenia o posiadaniu dziecka. Porozmawiajcie o tym, w jaki sposób chcielibyście dzielić się swoim czasem dla dziecka oraz obowiązkami związanymi z jego wychowywaniem. Wypracujcie kompromisy.

3. Po porodzie dużo śpij, staraj się wykorzystać każdą wolną chwilę na regeneracje. Brak snu nierzadko powoduje chwiejne nastroje i pojawienie się negatywnych stanów emocjonalnych.

4. Rozmawiaj z przyjaciółmi. Nie zamykaj się z dzieckiem w domu. W miarę możliwości kontynuuj życie towarzyskie, zapraszając przyjaciółkę na kawę czy spacer.

5. Nie odchudzaj się gwałtownie po narodzinach dziecka, rób to stopniowo, ćwicząc regularnie np. na siłowni z trenerem.

6. Jeśli zauważysz u siebie niepokojące cię objawy i usłyszysz kilka opinii o zmianie, jaka nastąpiła w twoim zachowaniu – obserwuj siebie i udaj się do lekarza lub psychologa.

 

Powodów występowania depresji poporodowej jest wiele, zaczynając od zmian hormonalnych po stres związany z nową rolą życiową. Ogromne znaczenie dla kobiety w tym okresie ma najbliższe otoczenie, które powinno wspierać ją w nowej sytuacji i reagować w przedłużających się stanach kiepskiego nastroju. Nie zapominajmy, że stan przygnębienia to naturalny stan dla wielu młodych matek, jednak należy go odróżnić od depresji poporodowej.

 


Statystyki:
Data dodania: 2017-10-11 08:31:22
Autor:

Michał Juskowiak

social_media1
Student Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa, na kierunku Zarządzanie Państwem. Menager drużyny sportowej i założyciel fundacji Brave Beavers. "Sukces w dziedzinie zarządzania, z pewnością...

MEDIA SPOŁECZNOŚCIOWE
Realizacja b2net.pl
Copyright 100 club 2015. All rights reserved.