Sekret makaronu durum

Węglowodany w diecie osoby aktywnej fizycznie mają fundamentalne znaczenie. Bez ich odpowiedniego udziału podczas ćwiczeń nie będziemy wystarczająco silni, a regeneracja potreningowa nie dojdzie do skutku. Istotna jest odpowiednia jakość węglowodanów, bo pamiętajmy, że czekolada czy słodkie bułeczki to rzeczywiście są węglowodany, jednak nie te, o które powinien zabiegać sportowiec. Najlepsze źródła węglowodanów to produkty pełnoziarniste, takie jak makarony, pieczywo, kasze oraz ryż.

 

Warto pamiętać, że nie można najeść się węglowodanów na zapas, bo możliwości ich wykorzystania przez organizm są ograniczone. Jesteśmy w stanie przyswoić ok. 40 g węglowodanów na godzinę, dlatego, jeśli jemy regularnie posiłki (średnio co 3 godziny), to w każdym z nich nie powinno się przekraczać dawki 120 g węglowodanów, co przekłada się na przykład na 2 torebki ryżu albo 4 duże banany.




 

Pszenica durum

Duże znaczenie ma również rodzaj ziarna i jego obróbka, dlatego w przypadku makaronów bardzo dobrze sprawdza się pszenica durum. W czym tkwi jej sekret? Otóż, pszenica durum wykazuje sporo prozdrowotnych właściwości i zawiera więcej cynku, żelaza, fosforu i witamin z grupy B. Zatem pod tym względem jest o niebo lepsza od zwykłej pszenicy. Ponadto durum obfituje w luteinę, dzięki której dobrze widzimy i opóźniamy procesy starzenia się komórek. To jeszcze nie wszystko. Otóż zawiera ona trzy razy więcej błonnika, a ten jest kluczowym elementem do prawidłowego działania układu trawiennego i służy do usuwania złogów w jelitach. Spożywanie makaronu wykonanego z pszenicy durum ma więc wiele zalet. Poza tym jest mniej kaloryczny, dlatego nie musi być wykluczany z diety redukcyjnej. Makaron taki ma niski indeks glikemiczny, zatem wolniej uwalnia energię, a tym samym daje dłuższe uczucie sytości. Jest to istotne nie tylko w dietach redukcyjnych, ale też u osób podejmujących aktywność, gdyż taki makaron dostarczy energię, która będzie się systematycznie uwalniać, dając „paliwo” na cały trening. Oczywiście, by uzyskać taki efekt trzeba jeść powoli oraz nie dopuścić do rozgotowania makaronu.

 

Mówi się, że makaron tuczy – jaka jest prawda? Faktycznie 200 g suchej masy makaronowej zawiera około 700 kcal. Jednak to 200 g po ugotowaniu pęcznieje do około 400-500 g, a to już bardzo duża porcja, która spokojnie wystarczy dla dwóch czy nawet trzech dorosłych osób. Tak więc tuczą nas przede wszystkim dodatki: sosy, a nie sam makaron. Poświadczają to popularne diety: śródziemnomorska (składająca się z ryb, makaronu, warzyw i owoców) i makaronowa. Warto zaznaczyć, że makaron jajeczny jest bardziej kaloryczny niż makaron z pszenicy twardej. Ilość kalorii rośnie wraz z ilością jajek dodanych do kilograma mąki.

 

Gotowanie makaronu durum

Mąka z durum ma niższy indeks glikemiczny niż produkty z bardziej „miękkich” odmian pszenicy. Jednak należy pamiętać, że na ten wskaźnik znacząco wpływa czas obróbki termicznej na przykład makaronu. Jeśli gotujemy go przez 20 minut, IG wynosi 58. Skracając ten okres do 12 minut, IG spada do 34. Dlatego dla osób dbających o linię lepszym rozwiązaniem jest spożywanie makaronu w wersji al dente.

Justyna Mizera
Justyna Mizera

Dietetyk sportowy, specjalizuję się w żywieniu i suplementacji sportowców. Posiadam wykształcenie dietetyczne oraz kilkuletnie doświadczenie w układaniu skutecznych diet m.in. mistrzom świata i olimpijczykom, ale też osobom otyłym oraz dzieciom. Startowałam w ogólnopolskich zawodach w fitness sylwetkowym, uczestniczyłam też w 2 półmaratonach (Wiedeń, Łódź) oraz biegach na 5, 8 i 10 km w kraju i za granicą.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.




Nie przegap najświeższych informacji!

MEDIA SPOŁECZNOŚCIOWE